Geschiedenis
Hoe is de Friese Stabij ontstaan?
De Stabij komt net als de Wetterhoun uit Friesland, en dan voornamelijk uit het Friese woudengebied (het oosten en zuidoosten van Friesland) Het ras bestaat al sinds 1800 en werd in 1942 door de Raad van Beheer op Kynologisch gebied erkend.
De voorvaderen moeten waarschijnlijk gezocht worden bij de spaniël, die tijdens de Spaanse bezetting meegekomen waren naar het noorden.
De Stabij is een staande hond die gebruikt werd voor de jacht op haar-en veerwild. De Stabij was vroeger een hond van 'de kleine maar eenvoudige man', die hem terzijde stond bij de jacht, dienst deed als mollen en bunzing vanger, een goede waakhond en soms ook als trekhond voor de kar werd gebruikt. Het is dus een veelzijdige hond die tegenwoordig meer als gezelschapshond wordt gehouden. Buiten Nederland is de Stabij ook populair aan het worden zoals in Denemarken, Zweden, Amerika, Canada. In deze landen wordt in samenwerking met de rasvereniging in Nederland ook kleinschalig gefokt.
Gebruik
Het is nog niet zo heel lang geleden dat de Stabij uitsluitend leefde op het Friese platteland en zich op en rond de boerderij of de arbeiderswoning behaaglijk voelde. De omschakeling van het sobere, rustige en rechtlinige leven als boerenhond naar het stadse leven als gezelschapshond betekende dan ook een forse omschakeling.
Het uitstekende karakter maakt de Stabij geschikt als huishond, maar dan wel een huishond die dagelijks veel beweging nodig heeft! De Stabij is een goede gezinshond die zich aan het stadse leven heeft weten aan te passen, maar wel erg van het buitenleven houdt en graag met de baas de natuur in gaat. De Stabij is een prima werkhond die, mits goed opgeleid ook zeer geschikt is als jachthond. Ondanks zijn open en tamelijk onbevangen karakter kan een Stabij in een drukke omgeving wat nerveus overkomen. In huis is de Stabij echter rustig en geduldig.